Afscheid nemen in Stijl
Dagblad Tubantia

Deze foto heb ik gemaakt op het moment dat ook de kleinkinderen goed te zien zijn bij het graf van Jos hun opa. Als ze later groter zijn, is het een mooi moment waar ze naar terug kunnen kijken. Ik fotografeer tijdens een uitvaart vooral de belangrijke momenten: het moment dat de kist uit huis of rouwcentrum komt, het dragen van de kist, de kerkdienst, de sprekers, de begraafplaats, de condoleance. Niet de rouwe emoties van de nabestaanden. Die zitten daar niet op te wachten. Ook bijvoorbeeld niet de overledene als die opgebaard ligt. Of de familie moet daar om vragen. Ik probeer me steeds zo op te stellen, dat ik onzichtbaar ben.

Bijvoorbeeld op een balkon bij het orgel of achteraf in de kerk. Ik ga dus niet met mijn neus ergens bovenop staan. Ik werk met een lang objectief. Mijn eerste rouwreportage was in mijn eigen kerk. De familie wist dat ik fotograaf was, vandaar dat ze me benaderde. De kerkraad ging akkoord mits ik de dienst niet zou verstoren. De nabestaanden waren later zo blij. Dat bracht mij op het idee om ermee verder te gaan. Ik voel me op zo’n dag een heel bijzondere toeschouwer. Ik houd van de rust en de serene sfeer waarin ik mijn werk doe. En het is erg dankbaar werk. Zo’n dag wordt vaak in een roes beleefd. Op foto’s kunnen nabestaanden later alles rustig terug zien en dan blijkt vaak dat bepaalde dingen helemaal aan ze voorbij zijn gegaan. Foto’s kunnen helpen bij de rouwverwerking.

Marco van de Ruit,
Rouwfotograaf, Enschede